Chemię z wypalaniem szpiku mam już za sobą. Wartości spadają, widać, że drinki zrobiły swoje. Czas na działanie w drugą stronę: Czas na PRZESZCZEP. To wielkie słowo zamyka się w  moim przypadku w dwóch niewielkich stumililitrowych woreczkach, których po pół godzinie już nie było. I tyle. Żadnego BUM! Czy innego fajerwerku. No cóż, podobno pistolety tak na prawdę też nie strzelają tak efektownie jak na filmach, a każdy ruch mistrza sztuk walki nie wiąże się z efektownym "wiiuuu!", czy innym "szast-prast!". Wracając do tematu teraz cały cud regeneracji odbywać się będzi cichutko i niespiesznie. Ponoć tydzień do dziesięciu dni. Ja stawiam na tydzień - lekarz na dziesięć dni. Ale on mnie nie zna. Zna tylko historię choroby i leczenia, więc jestem pewny swego. Podobno przez kilka dni będzie się tu utrzymywał jakiś zapach środka konserwującego te komórki. Nawet w ustach mam go czuć. Nie czuję. Ani tu, ani tam - to chyba jedyna zaleta upośledzenia węchu i smaku... ale o tym przy innej okazji.